آخه میدونی زیبا تر و قشنگ تر از تو خاطره ای ندارم

شاید برای اولین بار ه که واژه های غریبی رو حس میکنم که شروع دوباره ای از منه

باز به فریادم نمیرسی و هروز بیشتر توی سرمای کاخ سکوت ذوب میشم

آخه میدونی هر دفعه با دیدن تو بیشتر واژه های هستی رو فراموش میکنم 

نمی خوام چشمای من تو چشمات خونه کنه

آخه میدونی هر بار به چشمات خیره میشم زندگی یادم میره

با تو پرواز كنم

از سر آغاز ابد تورو آغاز كنم

آره تو

      تو كه پرواز به من آموختي

من كيم

 پرم از حس نياز

پر فريادم من

دل من بيماره

تو كه آغاز مني

شهر پرواز مني

پري از راز و نياز

تو بگو

من كيم

از كجا آمده ام به كجا خواهم رفت

من چرا آمده ام

من چرا خواهم رفت

آره تو

         تو كه آواز به من آموختي  

پر پرواز مني

در عبور خاطره

همه طناز مني

تو بگو

من كيم

در كلاف اين زمان

من كدام گره خورده ي  عروج  صمدي خواهم بود