این آدمیان !

در بی نهایت خاموشی دل ، اسیر روزگار بد اندیشند ...مسخ شده ی تاریخی که آبستن                       قصه های کودکانه ای بیش نیست .

قصه ی دل بستن سلاخی که زمین را به زمان وعده ی شوم می دهد  ، تا هنگامه ای از  ...

این همان قصه ای است که غصه ها را پس و پیش می شمارد ، شاید این بار شهر زادی                  نباشد تا غصه های گره خورده را بجای قصه ای  بگشاید. 

ترجمان کدام حرف پاسخی است  به دلتنگی های روزگار !

این آدمیان !

!

سکوت هم رنگ می بازد از این فریادهای بی ثمر  ،

در این باران هجمه های بی اثر !